| تبليغات | X |
صبح رامهرمز
samanghan
|
|
سيراف شگفت انگيز «ديويد وايت هاوس» نخستين باستانشناسي بود كه بندر «سيراف را كشف كرد. او اين سرزمين را باشکوهتر و بسيار شگفت تر از افسانه ها مي داند. تحقيقات او نشان داد که تصوير تجارت دريايي ميان خليج فارس و خاور زمين در سيراف خلاصه مي شود.
نتايج بررسيهاي هاوس از کشف سفالينه خليج فارس در افريقا و کشورهاي آسيايي نشان مي دهد که يکي از علل رونق تجارت آزاد در سيراف در گستره تجاري آن زمان خلاصه است. متن پيام هاوس براي همايش بين المللي سيراف به اين شرح است: يكصد سال پيش، داستانهاي سندباد بحري براي کودکان نجوا مي شد. سندباد هفت سفر شگفت انگيز را به انجام رسانيد. داستانهاي سندباد آميزه اي از اسطوره و افسانه است. افسانه که به سان واقعيتهاي نيمه به ياد مانده جلوه مي کند؛ اما در فراسوي اين افسانه ها حقيقتي نهفته است. نخستين تماس ميان خليج فارس و چين از راه دريا به سال 185 هجری اتفاق افتاد و بندر سيراف و مردمان بازرگان آن بازيگران اين رويداد نيمه افسانه اي بودند؛ و سخن من درباره کشف و دستاوردهاي کاوشهاي باستانشناسي آن است. زمانی ساختمانهاي شهر خاکستري يا قهوه اي يک یا دو و يا سه طبقه بود؛ طبقات زيرين درهاي چند گانه داشت. در طبقات بالایی، پنجره هاي گوناگون وجود داشت که اندروني آنها با پرده يا کرکره اي چوبين آراسته مي شد. سقفها نيز مسطح بود. ساکنان سيراف همچون ديگر جامعه هاي مسلمان سنتي از جهان برون سادگي را بر مي گزيدند و در اندرون ثروت خود را به رخ مي کشیدند. تمام خانه ها همنما بودند. اتاقها داراي ديوارهاي گچکاري شده سفيد و حاشيه و قابها آراسته به گچبري تزيیني بود. به علت آب و هواي خشک، آب آَشاميدني در بندر مشکل بود. از اين رو، سيرافيان به استفاده از آب انبارها و آب چاه ناگزير بودند. بنابر اين، خانه هاي آب انباردار به ساکنان برجسته شهر تعلق داشت. اينچنين خانه هايي بر بالاي یک رشته برآمدگي (که بيشترين چشم انداز شهري را داشت) قرار گرفته بود. بلندترين و سردترين بخش اين رشته برآمدگي، با پنج اقامتگاه کاخ وار، اشغال شده بود؛ کاخواره هايي که خانه هاي ميليونرهايي بود که ثروتشان به سيراف موقعيت برجسته اي در بهره برداري از ثروتهاي افريقا و هند و شرق دور داده بود. بزرگترين کاخ بيش از 150 متر طول و 45 متر عرض را مي پوشاند و حداقل 6 ساختمان را شامل مي شد. نخستين مسجد جامع سيراف حدود 185 تا 190 هجري ساخته شد. در بخش شمال شرقی و شايد غرب مسجد بازار، قلب بازرگاني سيراف وجود داشت. کوزه گران سيراف سفالينه ها را براي مصرف محلي و همچنين براي صادرات مي ساختند. بعضي از محصولات شاخص آن تا به شرق افريقا و پاکستان نیز راه يافت. شهر بندري سيراف نقش پايانه ای بين المللي و صدور کالا به سوي ايران زمين و ماورای فلات ايران را داشت. حدود سال 185 هجري، اين شبکه بازرگاني به صورت چشمگيري گسترده شد. براي نخستين کشتيها، از خليج فارس به سوي چين و موزامبيک بادبان کشيدند. تجار سيراف وارث سنت کهن تجارت هند و شرق افريقا بودند. دستاورد کاوش در بنادر افريقايي و آسيايي شگفت انگيز بود. همه آنها در شبکه بازرگاني پیچیده ای جاي داشتند که تجار جسور سيرافي را به ثروتمندترين بازرگانان دريايي تبديل کرد که تاکنون وجود داشته اند. اين فرايند تا هنگامي که بغداد در قلب سازمان اقتصادي و سياسي بود پابر جا ماند. حالا حدس بزنید سیراف کجاست؟!
نوشته شده توسط samanghan | لینک ثابت | موضوع: باستان شناسی |
|
< 
|
