| تبليغات | X |
صبح رامهرمز
samanghan
|
|
فرهنگ و تمدن شهر ری ری یكی از شهرهای قدیمی و متمدن ایران و جهان است. در كتاب «اوستا» از ری به صورت یكی از شهرهای باشكوه یاد شده است. در كتیبه بیستون نام «ری» به صورت «راگا» نوشته شده است و در كتاب «تورات» از این شهر با نام «راگس» درج شده است و اروپایی ها آن را «راژس» می نامند. پیش از اسلام مردم عرب به ری «رازی» می گفتند و پس از آن نام ری بر آن نهادند. ری باستان از ری كنونی بسیار وسیعتر بود، اما در طول تاریخ با توجه به موقعیت راهبردی این شهر جنگها و لشكركشی هایی در این شهر صورت گرفته است كه سبب تخریب و تحلیل رفتن قسمت های زیادی از آن شده است. درباره بنای نخستین شهر ری قول های متعددی وجود دارد که به این شرح است: برخی بنای ری را به «شیث» پیامبر، فرزند آدم (ع)، برخی به فرزند نوح (ع) نسبت داده اند. در هر حال قدمت ری بر اساس سفال هایی كه باستان شناسان در آنجا یافته اند، به 4000 تا 6000 سال قبل از میلاد مسیح می رسد و بر اساس مدارک تاریخی، ساكنان اولیه ری آریایی هایی بوده اند كه به ایران مهاجرت کرده اند. در عهد ساسانیان همگان به شهر ری به صورت شهری مقدس احترام می گذاشتند. در این زمان ری به صورت مركز دینی «زرتشتیان» به شمار می رفت. برخی از مورخان احتمال می دهند كه زرتشت -پیامبر ایران باستان ـ در ری متولد شد و برخی دیگر معتقدند وی در آذربایجان متولد شده است. گسترش كامل تشیع در ری، همچنان كه برخی از مورخان اذعان داشته اند، در سال 275 هجری به دست «ابوالحسن مادرانی»، حاكم ری در زمان «معتمد عباسی» صورت گرفته است. ری در آغاز قرن چهارم پایتخت «مرداویچ دیلمی»، - از آل زیار - بود. اما در همان هنگام، دولت «آل بویه» روی كار آمد که نخست به مرداویچ دیلمی پیوستند، اما پس از چندی بنای مخالفت با او را گذاشتند و حكومتی مستقل تشكیل دادند. آل بویه بسیار گرایش شیعی داشتند و به همین علت در زمان آنها تشیع بیش از پیش در جهان اسلام گسترش یافت. آل بویه، ری را مركز سیاسی و فرهنگی خود قرار داد و همین امر سبب شد تا دانشمندان و ادبای بسیاری از این شهر برخیزند. در زمان آنها، ری از حیث وسعت تمدن، گسترش فراوانی یافت، اما در سال 420 هجری «سلطان محمود غزنوی» فجایع بسیاری در این شهر به بار آورد و بسیاری از بزرگان شیعه را به دار آویخت. در عهد صفویان ری به صورت یک ده كوچک درآمد و تهران كه تا آن زمان، یكی از روستاهای اطراف ری بود، وسعت یافت و به صورت شهری بزرگ درآمد و در زبان عامه به «شاه عبدالعظیم» تغییر نام داد.
نوشته شده توسط samanghan | لینک ثابت | موضوع: ايران امروز |
|
< 
|
