دوران قاجاريه به عنوان نخستين دوران رويارويي نزديك با غرب حائز اهميت بود. ايرانيان نخستين تجربههاي تلخ شكست از غرب را در جنگهاي ايران و روسيه آزمودند و به ناچار به تفوق نظام جنگي و علمي آنان آگاه شدند.
بروز جنگهاي ايران و روس، روابط ايران را كه ساليان سال به دليل جنگهاي داخلي از اوضاع جهاني بيخبر بود، گسترش داد و رفت و آمد خارجيان فزوني گرفت. از سوي ديگر، اعزام محصلان ايراني به خارج از كشور به منظور كسب علوم و فنون جديد، ايرانيان را با سبك زندگي غربي آشنا كرد. همين رفت و آمدها به دربار و ارتباط خارجيان با ايرانيان، در نوع پوشش مردان تاثير گذاشت و كمكم استفاده از پيراهن و كفش چرمي معمول شد.
تغيير لباس زنان اندرون نيز پس از سفرهاي ناصرالدينشاه به اروپا آغاز شد و به تدريج از حرمسراي شاهي به خانه اعيان و ساير اقشار جامعه سرايت كرد اما پوشش زنان در بيرون از خانه تا دوره مشروعيت و مدتي پس از آن، به همان شكل سنتي (چادر، چاقچور و روبنده) بود. تحولات سياسي ايران پس از انقلاب مشروطه در جامعه زنان بيتاثير نبود، به ويژه آنكه احزاب سياسي و گروههاي متعدد، مسئله تعليم و تربيت زنان و اصلاح وضعيت آنان را در راس برنامه خود قرار داده بودند. به اين ترتيب، يك جريان پنهان اما مستمر با بيان آزادي زن از اسارت، بين تجددخواهان بروز كرد. اينان خواستار حضور زنان در عرصههاي اجتماعي بودند و از وضع حجاب سخن به ميان ميآوردند.
با روي كار آمدن رضاشاه، كساني كه ترك سنت و اخذ فرهنگ غربي را مهمترين عامل پيشرفت ميدانستند، در پستهاي كليدي كشور قرار گرفته و مسئوليتهاي حساسي را برعهده گرفتند. اينان سياست مدرن كردن كشور را در زمينههاي اداري، اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي مد نظر قرار دادند.
به دنبال اين سياست، رضاشاه در اوايل خرداد 1314 به كليه وزرا، مديران، روسا و كارمندان دولت دستور داد هفتهاي يك شب با خانمهاي خود در كلوپ ايرانيان حضور يابند. او به «حكمت» وزير فرهنگ امر كرد كه مدارس زنانه، معلمان و دختران بايد بدون حجاب باشند و اگر زن يا دختري امتناع كرد، او را به مدارس راه ندهند.
و سرانجام در روز هفدهم دي ماه 1314 در عمارت دانشسراي عالي تهران با حضور شاه و خانوادهاش، جشني برپا شد تا ديپلم فارغالتحصيلان به آنها اعطا شود. در اين مراسم، روساي مدارس و همسران صاحبمنصبان عاليرتبه و همسر و دختران شاه بدون حجاب ظاهر شدند و اين روز به نام «روز آزادي زن و كشف حجاب» نامگذاري شد.
از آن پس جشنهاي متعددي برگزار شد و مقامات عاليرتبه مملكتي و نظامي، روساي ادارات و كارمندان با زنان بيحجاب خود شركت ميكردند. از سوي ديگر در يك اقدام خشن از سوي پليس و نيروي امنيتي، در سراسر كشور، حجاب زنان شامل چادر و چاقچور و روبنده از سر آنها به زور برداشته شد.
